Dokumentacja DirectDesk

DirectDesk to bezpłatny program do pulpitu zdalnego i pomocy zdalnej dla Windows. Ten sam program udostępnia Twój komputer i łączy Cię z innymi. Komputery rozpoznają się po 9-cyfrowym identyfikatorze, bez kont i haseł.

Wymagania

• Windows 10 lub Windows 11, wersja 64-bitowa (x64).
• .NET 8 Desktop Runtime (x64) dla instalatora i winget. Wersja przenośna ze Scoop zawiera go w sobie.
• Połączenie z internetem: wychodzący TCP 443 do serwera sygnalizacji oraz UDP (szczegóły w sekcji Sieć i zapora).
• Do instalacji pełnej wersji potrzebne są uprawnienia administratora.

Instalacja

Każdy sposób instaluje tę samą wersję, od razu skonfigurowaną do pracy z serwerem Exatio (57.129.182.38, port 443).

winget

DirectDesk nie jest jeszcze w publicznym katalogu winget, dlatego najpierw dodajesz źródło Exatio. Polecenia uruchom w Terminalu otwartym jako administrator:

Drugie polecenie pomiń, jeśli .NET 8 Desktop Runtime jest już zainstalowany. Gdy go brakuje, instalacja DirectDesk przez winget kończy się błędem brakującej zależności.

Manifesty winget w formacie YAML są też do pobrania jako archiwum ZIP. Po rozpakowaniu możesz zainstalować program bez dodawania źródła: winget install --manifest .\Exatio.DirectDesk (wymaga wcześniejszego winget settings --enable LocalManifestFiles).

Scoop

Scoop instaluje wersję przenośną z wbudowanym .NET. Działa ona bez usługi systemowej, więc gdy ktoś połączy się z tym komputerem, nie wyśle Ctrl+Alt+Del i nie zobaczy okien UAC ani ekranu blokady. Łączenie się z innymi komputerami działa w pełni.

Instalator

Pobierz DirectDesk-Setup-1.0.1.exe (3,0 MB) i uruchom go. Instalator:

• kopiuje program do C:\Program Files\DirectDesk i tworzy skrót w menu Start (opcjonalnie także na pulpicie),
• rejestruje usługę DirectDesk do obsługi Ctrl+Alt+Del i ekranu bezpieczeństwa,
• dodaje regułę Zapory Windows dla DirectDesk.exe,
• sprawdza, czy jest .NET 8 Desktop Runtime, a jeśli go nie ma, otwiera stronę pobierania Microsoft.

Pliki wersji 1.0.1 nie mają jeszcze podpisu cyfrowego. Jeśli Windows SmartScreen pokaże ostrzeżenie, kliknij Więcej informacji i Uruchom mimo to. Sumę SHA-256 sprawdzisz poleceniem Get-FileHash i porównasz z plikiem SHA256SUMS.

Pierwsze uruchomienie

Przy pierwszym starcie program losuje identyfikator tego komputera: 9 cyfr w trzech grupach, na przykład 258-343-583. Numer jest losowy, nie wynika z nazwy komputera i nie zmienia się przy kolejnych uruchomieniach.

• Twój identyfikator podajesz osobie, która ma się połączyć z Twoim komputerem. Przycisk Kopiuj kopiuje go do schowka.
• Nazwa tego komputera to nazwa, którą partner zobaczy w pytaniu o zgodę. Domyślnie to nazwa komputera w Windows.
• Status w prawym górnym rogu pokazuje, czy program jest połączony z serwerem (online).

Łączenie z komputerem

1. Poproś partnera o uruchomienie DirectDesk i podanie identyfikatora.
2. Wpisz numer w polu Połącz z komputerem. Możesz wkleić go z myślnikami, spacjami albo z przedrostkiem „DirectDesk-”, pole samo go uporządkuje.
3. Opcjonalnie wpisz nazwę dla tej sesji, na przykład „Księgowość”. Pod tą nazwą połączenie zapisze się na liście ostatnich sesji.
4. Kliknij Połącz. Partner zobaczy pytanie o zgodę z nazwą Twojego komputera.
5. Po akceptacji otworzy się okno pulpitu zdalnego. Na komputerze partnera w prawym dolnym rogu pojawi się panel sesji.

Do ostatnich sesji wrócisz dwuklikiem na liście w głównym oknie.

Okno pulpitu zdalnego

Na górnym pasku widać typ połączenia (Bezpośrednio albo Przez serwer) i statystyki: klatki na sekundę, przepływność, rozdzielczość obrazu i czas odpowiedzi.

• Sterowanie: kliknij obraz, aby przekazać mysz i klawiaturę. Gdy okno ma fokus, skróty klawiszowe trafiają do komputera partnera.
• Ctrl+Alt+Del: przycisk na pasku. Kombinacji z klawiatury program nie przechwytuje, bo Windows zawsze obsłuży ją lokalnie.
• Ekran blokady i UAC: gdy partner ma pełną instalację z usługą, widzisz także ekran bezpieczeństwa i okna uprawnień administratora.
• Rozłącz kończy sesję. Zamknięcie okna działa tak samo.

Pliki i schowek

Pliki wysyłasz w obie strony:

• z okna pulpitu zdalnego: przyciski Wyślij pliki i Wyślij folder albo przeciągnięcie plików na okno,
• z komputera partnera: te same przyciski w panelu sesji.

Folder wysyłany jest w całości, ze strukturą podfolderów, do 5000 plików naraz. Przy kilku plikach program pyta o potwierdzenie i pokazuje ich liczbę i rozmiar. Odebrane pliki trafiają do folderu Pobrane\DirectDesk, chyba że w ustawieniach wskażesz inny. Duże pliki idą osobnym strumieniem, więc w trakcie przesyłania nadal możesz sterować komputerem.

Schowek tekstowy jest wspólny: tekst skopiowany na jednym komputerze wkleisz na drugim.

Ustawienia

Zakładka Log pokazuje dziennik diagnostyczny. Przycisk Kopiuj log przydaje się przy zgłaszaniu błędów.

Sieć i zapora

• Serwer sygnalizacji: wychodzące połączenie TCP na port 443. Przez serwer przechodzi tylko zestawienie sesji.
• Połączenie bezpośrednie: UDP między komputerami. Działa także za routerem z NAT.
• Serwer pośredniczący (TURN): UDP na port 3478. Używany tylko wtedy, gdy bezpośrednia droga się nie uda; status zmienia się wtedy na Przez serwer.

Instalator dodaje regułę Zapory Windows dla DirectDesk.exe. Reguła dotyczy tylko tego programu i nie otwiera portów dla innych aplikacji. Wersja przenośna nie dodaje reguły: przy pierwszym połączeniu Windows może zapytać o zgodę.

Bezpieczeństwo

• Każda sesja ma własny klucz uzgadniany metodą ECDH na krzywej P-256. Cały ruch, łącznie z obrazem, sterowaniem i plikami, szyfruje AES-256-GCM.
• Serwer sygnalizacji przekazuje tylko klucze publiczne i informacje potrzebne do zestawienia połączenia. Nie zna klucza sesji i nie widzi obrazu. Serwer pośredniczący przekazuje wyłącznie zaszyfrowane pakiety.
• Identyfikator jest losowany z generatora kryptograficznego. Domyślnie każda sesja wymaga akceptacji, a panel sesji jest widoczny przez cały czas.
• Ograniczenie wersji 1.0.1: program nie pokazuje odcisku klucza do ręcznego porównania, więc ufa serwerowi sygnalizacji w przekazaniu kluczy publicznych. Jeśli chcesz pełnej kontroli, uruchom własny serwer.

Własny serwer

Serwer sygnalizacji DirectDesk to jeden statyczny program w Go, który działa na dowolnym Linuksie. Jako serwer pośredniczący służy coturn. Kod serwera i przykładowa konfiguracja coturn są w archiwum kodu źródłowego.

Po uruchomieniu własnego serwera wpisz jego adres IP w Ustawienia → Adres serwera na wszystkich komputerach, które mają się ze sobą łączyć. Komputery łączą się tylko wtedy, gdy korzystają z tego samego serwera.

Rozwiązywanie problemów

Status „offline” albo brak połączenia z serwerem

Sprawdź, czy sieć pozwala na wychodzące połączenia TCP na port 443 i czy w ustawieniach jest właściwy adres serwera.

„partner offline”

Na komputerze partnera DirectDesk nie działa albo nie jest połączony z serwerem. Poproś o uruchomienie programu i sprawdzenie statusu.

„brak akceptacji”

Partner nie zaakceptował połączenia na czas. Spróbuj ponownie i poproś, żeby kliknął zgodę.

Wolny obraz przy statusie „Przez serwer”

Połączenie bezpośrednie się nie udało i ruch idzie przez serwer pośredniczący. Zmniejsz rozdzielczość albo limit klatek w ustawieniach. Pomaga też odblokowanie UDP w sieci firmowej.

Nie działa Ctrl+Alt+Del albo nie widać okna UAC

Na komputerze partnera musi być pełna instalacja (winget albo instalator) z działającą usługą DirectDesk. Wersja przenośna ze Scoop tego nie obsługuje.

Program się nie uruchamia

Zainstaluj .NET 8 Desktop Runtime (x64): winget install --id Microsoft.DotNet.DesktopRuntime.8.

Jeśli problem się powtarza, zgłoś błąd i dołącz log z zakładki Ustawienia → Log.

Aktualizacja i usunięcie

Odinstalowanie usuwa usługę i regułę zapory. Identyfikator, ustawienia i listę ostatnich sesji program trzyma w %LocalAppData%\DirectDesk; ten folder zostaje, więc po ponownej instalacji komputer zachowa swój numer.